Η Αστική και Εργοδοτική Ευθύνη συχνά παρουσιάζεται ως ένα ενιαίο πεδίο, όμως στην πράξη αφορά δύο διαφορετικές περιοχές κινδύνου. Η διάκριση αυτή είναι ουσιαστική, γιατί επηρεάζει τα περιστατικά που εξετάζονται, τα απαιτούμενα όρια και το κατά πόσο η κάλυψη ανταποκρίνεται στη λειτουργία της επιχείρησης.
Η βασική διαφορά
Η αστική ευθύνη αφορά απαιτήσεις τρίτων για σωματική βλάβη ή υλική ζημία που μπορεί να συνδέονται με τη λειτουργία της επιχείρησης. Η εργοδοτική ευθύνη αφορά περιστατικά που σχετίζονται με το προσωπικό και με την ιδιότητα της επιχείρησης ως εργοδότη. Το να υπάρχει ένα πρόγραμμα ευθύνης δεν σημαίνει αυτομάτως ότι καλύπτονται όλες οι κατηγορίες απαιτήσεων.
Τι χρειάζεται έλεγχο στους όρους
- Ορισμός καλυπτόμενου συμβάντος: πρέπει να είναι σαφές πότε ενεργοποιείται η κάλυψη.
- Όρια και υποόρια: χρειάζεται να ανταποκρίνονται στο μέγεθος και στη φύση της δραστηριότητας.
- Απαλλαγές: επηρεάζουν την πρακτική αξία του προγράμματος σε κάθε ζημιογόνο γεγονός.
- Εξαιρέσεις: εδώ συχνά περιορίζεται ουσιαστικά το εύρος της κάλυψης και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.
Σημείο προσοχής
Η σωστή δομή ευθύνης δεν φαίνεται στον τίτλο του προϊόντος αλλά στο αν έχει χαρτογραφηθεί ο πραγματικός τρόπος λειτουργίας της επιχείρησης, η έκθεση σε τρίτους και η απασχόληση προσωπικού.
Πότε χρειάζονται και άλλες καλύψεις ευθύνης
Ανάλογα με τη δραστηριότητα, μπορεί να απαιτείται παράλληλη αξιολόγηση και της Επαγγελματικής Ευθύνης ή της Ευθύνης Προϊόντος. Για αυτό η επιλογή δεν πρέπει να γίνεται αποσπασματικά, αλλά μέσα από συνολική εικόνα των πραγματικών αναγκών της επιχείρησης.
Συμπέρασμα
Η αστική και η εργοδοτική ευθύνη χρειάζονται καθαρή διάκριση, σωστά όρια και σοβαρή ανάγνωση των εξαιρέσεων. Η οργάνωση ασφαλιστηρίων ή συμβολαίων και η χαρτογράφηση αναγκών βοηθούν ώστε η κάλυψη να είναι ουσιαστική και όχι μόνο τυπική. Για εξατομικευμένη καθοδήγηση σχετικά με Αστική και Εργοδοτική Ευθύνη, επικοινωνήστε με σύμβουλο της FlexiCare Insurance.