Στις ασφαλίσεις ευθύνης, δεν αρκεί να υπάρχει μια γενική κάλυψη. Ορισμένες δραστηριότητες χρειάζονται ξεχωριστή εξέταση, επειδή η φύση της πιθανής απαίτησης είναι διαφορετική. Τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι η ευθύνη προϊόντος, η ευθύνη στελεχών διοίκησης (D&O) και οι κυβερνοκίνδυνοι (Cyber).
Ευθύνη προϊόντος
Εξετάζεται όταν η επιχείρηση παράγει, εισάγει, διακινεί ή διαθέτει προϊόντα. Η αξιολόγηση δεν περιορίζεται στην πώληση. Περιλαμβάνει προέλευση προϊόντων, οδηγίες χρήσης, έλεγχο ποιότητας, ανάκληση, γεωγραφική διάθεση και πιθανές απαιτήσεις τρίτων, σύμφωνα με τους όρους του ασφαλιστηρίου.
D&O
Η ευθύνη στελεχών διοίκησης αφορά πιθανή έκθεση από πράξεις ή παραλείψεις στη διοίκηση της εταιρείας. Δεν αντικαθιστά την αστική ευθύνη λειτουργίας ούτε την επαγγελματική ευθύνη. Εξετάζεται κυρίως όταν υπάρχει οργανωμένη διοικητική δομή, αποφάσεις με οικονομικό αποτύπωμα ή αυξημένες απαιτήσεις διακυβέρνησης.
Cyber
Η κάλυψη κυβερνοκινδύνων εξετάζεται όταν η λειτουργία της επιχείρησης εξαρτάται από συστήματα, δεδομένα, ηλεκτρονικές συναλλαγές, απομακρυσμένη πρόσβαση ή ψηφιακές υπηρεσίες. Χρειάζεται προσοχή στους όρους ενεργοποίησης, στα όρια, στις εξαιρέσεις και στις υποχρεώσεις πρόληψης ή αναγγελίας περιστατικού.
Γιατί χρειάζεται διάκριση
Αν οι καλύψεις μπουν όλες κάτω από έναν γενικό τίτλο, μπορεί να δημιουργηθεί λανθασμένη εικόνα ασφάλισης. Η σωστή προσέγγιση είναι η χαρτογράφηση δραστηριότητας και η αντιστοίχιση κάθε κινδύνου με το κατάλληλο ασφαλιστικό πλαίσιο.
Η δυνατότητα ένταξης κάθε κάλυψης εξαρτάται από την αποδοχή του κινδύνου, τους γενικούς και ειδικούς όρους και τα στοιχεία που δηλώνονται κατά την ασφαλιστική αξιολόγηση.