Στις καλύψεις ευθύνης, η οργάνωση ασφαλιστηρίων δεν είναι γραφειοκρατική λεπτομέρεια. Είναι πρακτικό εργαλείο ελέγχου. Μία επιχείρηση μπορεί να έχει γενική αστική ευθύνη, επαγγελματική ευθύνη, εργοδοτική ευθύνη, ευθύνη προϊόντος ή ειδικές καλύψεις χωρίς να έχει ενιαία εικόνα για το πού αρχίζει και πού τελειώνει κάθε ασφαλιστήριο.
Τι πρέπει να συγκεντρώνεται
Χρήσιμα στοιχεία είναι τα ασφαλιστήρια, οι πρόσθετες πράξεις, οι πίνακες καλύψεων, οι απαλλαγές, τα όρια ανά γεγονός και ετησίως, οι εξαιρέσεις, οι ημερομηνίες ανανέωσης και τυχόν βεβαιώσεις προς πελάτες ή συνεργάτες.
Συμβάσεις και απαιτήσεις τρίτων
Πολλές επιχειρήσεις έχουν συμβατικές υποχρεώσεις για ελάχιστα όρια ασφάλισης ή συγκεκριμένες βεβαιώσεις. Αν αυτές οι απαιτήσεις δεν αντιπαραβληθούν με τα ασφαλιστήρια, μπορεί να υπάρχει απόκλιση ανάμεσα σε αυτό που ζητείται και σε αυτό που έχει πράγματι συναφθεί.
Κενά και επικαλύψεις
Η οργανωμένη εικόνα βοηθά να εντοπιστούν περιοχές όπου δύο ασφαλιστήρια φαίνεται να αγγίζουν το ίδιο θέμα, αλλά και σημεία όπου δεν υπάρχει επαρκής αποτύπωση. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν η επιχείρηση έχει προϊόντα, προσωπικό, ψηφιακές λειτουργίες ή υπηρεσίες υψηλής ευθύνης.
Η αξία της χαρτογράφησης
Η χαρτογράφηση ασφαλιστικών αναγκών συνδέει τη δραστηριότητα, τις υποχρεώσεις, τα υφιστάμενα συμβόλαια και τις πιθανές απαιτήσεις τρίτων. Έτσι η πρόταση δεν βασίζεται σε γενικές υποθέσεις, αλλά σε καθαρή επιχειρησιακή εικόνα.
Η οργάνωση ασφαλιστηρίων δεν μεταβάλλει τους όρους κάλυψης. Βοηθά όμως να γνωρίζετε με μεγαλύτερη σαφήνεια τι έχει συμφωνηθεί, τι χρειάζεται επανεξέταση και ποια στοιχεία πρέπει να τεκμηριωθούν.